L'Auberge Espagnole (The Spanish Apartment) 2002 - Ocr fps 23.976 ,runtime 2:01:40
ทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อบินขึ้น
เปล่า นี่ไม่ใช่เรื่องเครื่องบินขึ้น ผมจะพูดยังไงดี
เรื่องเริ่มต้นขึ้นอย่างนี้
ผมมีนัดกับฌ็อง-ชาร์ลส์ เปแร็ง
จุดเริ่มที่น่าจะเป็นจุดจบ แบบนี้!
ผมมีนัดกับคุณฌ็อง-ชาร์ลส์ เปแร็ง
ไปที่อาคารเอฟ
ชั้น 6 ห้อง 6024
ครับผม
สวัสดีครับ ผมนัดกับคุณฌ็อง-ชาร์ลส์ เปแร็งไว้
มีแขกมาพบคุณเปแร็ง
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ ผมมาพบคุณฌ็อง-ชาร์ลส์ เปแร็ง
ได้ค่ะ ตามฉันมาเลย
ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
- ซาวิเยร์! - สวัสดีครับ คุณเปแร็ง
เรียกผมฌ็อง-ชาร์ลส์เถอะ ดีใจที่คุณมา
เข้ามา! นี่ห้องทำงานผม รูปนี่ฝีมือเด็กหนุ่มอนาคตไกล
ตรงนี้จะเห็นวิวปารีส นี่ซาเคร เกอร์ แล้วนี่ เห็นหอไอเฟล
จูสซิเยอ เห็นปารีสทั้งเมืองเลย
ฉันรู้จักพ่อเธอมานาน...
พ่อเธอคงจะเคยบอก เราเรียนด้วยกัน สมัยอีเอ็นเอยังตั้งอยู่ในปารีส
มันช่าง...
และขณะที่หุ้นดิ่งลง...
พ่อผมเข้าใจดี
และเอดีอาร์ตกอย่างน่าใจหาย
ไปหาเขาก็ไม่มีอะไรเสียหาย
เขาเก่งมากนะ พ่อรู้จักเขามานาน
นั่นแหละพ่อผม
งานเขาตรงกับสาขาที่ลูกเรียน
เอาดับเบิ้ลมอลต์ไหม
รู้จักโดโนฮิวมั้ย มันทำในสก็อต รสชาติดีมาก
ที่จริงมันเริ่มตรงนี้ต่างหาก ตอนเขาพูดว่า
จะบอกให้ ฉันรู้แต่ว่า ตามนโยบายใหม่ของอียู...
ใน 1 ปีนี้จะมีงานเพิ่มขึ้นมาก
ถ้าเธอเชี่ยวชาญในสาขาเกี่ยวกับ เศรษฐศาสตร์ของสเปน...
ฉันหางานให้เธอได้
โอกาสมันแน่ยิ่งกว่าแน่
แต่เธอต้องพูดภาษาสเปนคล่อง และรู้ตลาดสเปนด้วย
พูดสเปนได้ไหม
นิดหน่อย
เคยไปสเปนรึเปล่า
อ๋อ ผมเคยไปอิบิซ่าครั้งหนึ่ง
ผมก็เลยตัดสินใจไปอยู่สเปนสักปี
ตอนเด็กๆ ผมอยากเป็นนักเขียน
แล้วผมก็เปลี่ยนใจ คนเราเปลี่ยนกันได้นี่
แม่ผม เรียกง่ายๆ ว่าเป็นฮิปปี้ ตัวจริงเสียงจริง
ปัญหาของฮิปปี้ตัวจริงคือ เป็นคนพูดตรง
ลูกไม่ชอบข้าวสาลีหรือเต้าหู้! แม่ก็ไม่รู้จะทำอะไรให้กิน!
ถ้าอยากกินอาหารขยะพวกนั้น...
อยากกินผงชูรส ยาฆ่าแมลง เชื้อโรค เอาเลย ตามสบาย!
แม่ไม่ห้าม
ตอนแรกผมไม่แน่ใจ แต่พอคิดอีกที
ผมรู้ว่าผมต้องไปให้พ้นๆ
สเปน!
ผมก็เลยดู โครงการแลกเปลี่ยนของมหาวิทยาลัย
โครงการเอรัสมุส ซึ่งวุ่นวายเป็นที่สุดเลย!
สักครู่นะคะ
คุณอาจสงสัยว่าเอรัสมุสคือใคร
ผมค้นดูในอินเตอร์เน็ต...
แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าเขาเป็นใคร
ผมคิดว่าเขาเป็นนักเดินทางชาวดัตช์ ราวๆ ปี 1500
ผมใช้เวลา 3 เดือนในการลงทะเบียน โครงการของสเปน
ห้องถัดไป
- ไปหาเพื่อนฉันที่ห้องข้างๆ รึยัง - ผมเพิ่งมาครับ
ผมอยากได้เอกสารเกี่ยวกับเอรัสมุส
- มีแบบฟอร์มลงทะเบียนรึยัง - เพิ่งได้ครับ
ยังไม่ได้กรอก! แล้วจะเอามาให้ฉันทำไม
ผมเพิ่งได้มา เขาทำแฟ้มผมหาย! ผมต้องกรอกใบใหม่
อ๋อ เหรอ พวกคุณก็เหมือนกันหมด
ชอบรอจนนาทีสุดท้าย แล้วค่อยกรอกใบสมัคร
ผมกรอกแล้ว! แต่เขาทำหาย ไม่ใช่ความผิดของผมสักหน่อย
ผมอยากรู้ว่าต้องใช้อะไรบ้าง
ถึงจะทำเรื่องได้ จะได้เสร็จ
อ๋อ สมัครเอรัสมุสระดับปริญญาโท ไม่ยุ่งยากเลย
ทุกอย่างบอกไว้ในแบบฟอร์ม
คุณต้องมีเอกสารอนุญาต จากอาจารย์ที่ปรึกษา
อาจารย์ต้องอนุญาตและเซ็นชื่อ
เอกสารอนุญาตจากมหาวิทยาลัยที่รับคุณ และที่นี่ด้วย
คุณต้องเอาบัตรประกันสุขภาพนักศึกษามา ใช้สแมพหรือมิเนฟ
- มิเนฟ - ถ้างั้นต้องไปสำนักงานมิเนฟ
อาคารดี ชั้นล่าง ขอแบบฟอร์มอี-111เข้าใจไหม
อย่าเพิ่งไป
ถ้าไม่มีใบนี้ คุณจะขอเบิก ค่ารักษาพยาบาลไม่ได้
กรอกแบบฟอร์มทุกใบ มายื่นพร้อมเอกสาร
ต้องมีประวัติ จดหมายแสดงความจำนง
หัวข้อวิทยานิพนธ์ เตรียมทุกอย่างมาให้พร้อม
เท่านั้นแหละ
ผมไม่รู้ว่าทำไมโลกถึงได้วุ่นวายนัก
ผมไม่รู้ว่าโลกต้องเป็นแบบนี้หรือเปล่า
ทุกอย่างยุ่งยาก ไม่เป็นอย่างที่ควรจะเป็น
แต่ก่อน เรามีทุ่ง เลี้ยงวัว เลี้ยงไก่
ผมว่าทุกอย่างง่ายกว่านี้เยอะ
เราเกี่ยวพันกับสิ่งต่างๆ โดยตรง
ในโลกของมาร์ทีน เราเลี้ยงสัตว์
เรากินอาหารที่ปลูกเอง ตัดเสื้อผ้า สร้างบ้านของเราเอง
ชีวิตในฟาร์มเรียบง่ายสำหรับมาร์ทีน
บางทีผมก็สงสัย เราออกจากโลกของมาร์ทีนทำไม
น่าขนลุกชะมัด
- อะไรน่าขนลุก - ดูสิว่ามันเหยียดเพศแค่ไหน
เห็นไหม มุมมองต่อผู้หญิงมันทุเรศ
ไม่เห็น ทำไมล่ะ เพราะผู้หญิงให้อาหารไก่ เลี้ยงวัวเหรอ
ไม่ใช่ คุณคงนึกภาพแบบนี้ละสิ
สาวน้อยใส่กระโปรงสั้น แก้มเป็นสีชมพู
เปล่าสักหน่อย
แค่คิดว่าพ่อแม่ตั้งชื่อฉันว่ามาร์ทีน ตามยายคนนี้!
ฉันก็โมโหจะแย่
แม่เคยอ่านเรื่องนี้สมัยเด็กๆ
ผมว่ามันก็น่ารักดี
แต่ว่า มาร์ทีน...
มันไม่เห็นสำคัญเลย
เพราะมาร์ทีนเหรอ คุณถึง...
ฉันเศร้าที่คุณกำลังจะไป
ผมก็เศร้า
มีอะไรคะ
คือว่า...
ผู้โดยสารแอร์ฟรานซ์ เที่ยวบิน 6237 ไปบาร์เซโลนา
- โธ่เอ๊ย - ขอเชิญที่ห้องซี
ไม่เอาน่า มาร์ทีน
- ผมไปล่ะ... - เธอเสียใจมากเหรอ
- ใช่ - แม่ก็เศร้าใจเหมือนกัน
- แน่ใจนะว่าคิดดีแล้ว - แม่คิดจะพูดอะไรกับผม
- นี่เป็นความคิดพ่อรึเปล่า - เปล่า ผมตัดสินใจเอง
ผมจะไปใน 5 นาทีนี้แล้ว ผมไม่อยากคุยเรื่องนี้
ผมก็เศร้า ทุกคนเศร้าใจทั้งนั้น
ลูกดูไม่เหมือนเศร้าเลย
โปรดทราบ
ผู้โดยสารแอร์ฟรานซ์
เที่ยวบิน 6237 ไปบาร์เซโลนาทุกท่าน
ขอเชิญที่ห้องซีเดี๋ยวนี้
อย่าร้องไห้
เดี๋ยวเราก็ได้เจอกัน
อย่าร้องสิ มาร์ทีน
ไม่ต้องห่วง ไม่มีอะไรหรอก
ซาวิเยร์ แน่ใจนะลูก
เงียบเถอะน่า แม่
- นี่ค่ะ มาดาม - ขอบใจ
จะดื่มอะไรไหมคะ
ดื่มอะไรหน่อยไหมคะ
เอรัสมุสใช่ไหม
ครับ
- เรียนอะไร - เศรษฐศาสตร์
ว้าว เรื่องหนักหัว หุ้น พวกนั้นน่ะหรือ
ประมาณนั้น
- เคยมาบาร์เซโลนารึเปล่า - ไม่เคย นี่ครั้งแรก
จะบอกให้ คุณสนุกแน่!
- เหรอครับ - ใช่สิ
เดี๋ยวก็รู้ มันสวยนะ!
- กระเป๋าค่ะ! - ไปก่อนนะ
กุญแจอยู่ที่คุณใช่ไหม
เขาดูเหมือนเพี้ยนๆ ผมพยายามจะหนี
แต่ไม่รู้ทำไมเขาอยากจะคุยกับผมซะจริง
เดี๋ยวก็รู้ เมืองนี้สนุกสุดยอด
คนเขาไปร้านอาหารกันตอน 4 ทุ่ม แม้แต่แมวจรจัดยังรอเวลาเลย
แล้วก็ได้เวลาปาร์ตี้! คนบาร์เซโลนาน่ะขาเที่ยวสุดๆ
- เคยได้ยินชื่อ บาเรส เด โกปาส ไหม - ไม่เคย
ผมไม่บอกหรอก เดี๋ยวก็รู้เอง!
อีกอย่าง เอรัสมุสน่ะเรียนหนัก คุณจะมีเวลานอนน้อย!
คุณล่ะ มาทำอะไรที่นี่
ผมเป็นแพทย์ทางประสาท มาประจำโรงพยาบาลเดลมาร์
คุณล่ะครับ
เราเพิ่งแต่งงานได้ 15 วัน เธอยังไม่รู้จะทำอะไร
คงต้องลงเรียนภาษาสเปนก่อน
แปลว่าคุณยังพูดสเปนไม่ได้
ค่ะ แล้วคุณล่ะ พูดสเปนได้ไหม
คุณพูดสเปนได้ไหม
นิดหน่อย ผมเป็นนักศึกษาปริญญาโท ที่มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา
เมื่อแรกมาถึง คุณจะเห็นถนน อาคารบ้านช่องที่ชวนให้งุนงง
ทุกอย่างแปลกตา ไม่คุ้นเคย
ขอโทษครับ
ถนนการ์เรอ เดลส์ เอกูเดเยร์สน่ะครับ
อะไรนะ
- นี่ไง - อ๋อ รู้แล้ว
รู้สึกจะอยู่ทางขวามือนะ ตรงไปทางนี้ คุณเดินตรงไปเลย
- ทางนั้นเหรอ - นั่นแหละ ทางนั้น
ขอบคุณครับ
สักวัน พออยู่เมืองนี้ไปอีกหน่อย
คุณจะรู้จักถนนเหล่านี้ขึ้นใจ คุณจะอยู่ในตึกเหล่านี้
ใช้ชีวิตกับคนเหล่านี้
พอคุณมาอยู่ในเมืองนี้
ข้ามถนนนี้ 10, 20, 1000 เที่ยว
10, 20, 10, 20, 1000 เที่ยว
อูร์กิเนาน่า ปาสเซจเดกราเซีย ลาเนตาน่า
อีกหน่อย มันจะเป็นของคุณ เพราะคุณอยู่ที่นั่น
อารมณ์นี้กำลังจะเกิดกับผม แต่ผมยังไม่รู้
อูร์กิเนาน่า ฟังคล้ายๆ อินเดียนแดง เป็นหนึ่งในจำนวนยาวเหยียด...
ของชื่อพิลึกหูที่สะดุดสมองผม
อูร์กิเนาน่าค่อยๆ ซึมเข้ามาอยู่ข้างๆ มูฟตารด์ บงดูฟล์
ปงโตลท์-กงโบลท์
มารอล-อ็อง-อูร์ปัวซ์ มองเดอลิเยอ-ลา-นาปูล
มันกลายเป็นชื่อธรรมดาและคุ้นหูดี
ต่อมา หลังจากที่กลับไปปารีส
อุปสรรคทั้งหลายจะเป็นการผจญภัย
เหตุร้ายต่างๆ ประสบการณ์ยอดแย่ในการเดินทาง
กลายเป็นเรื่องที่พูดถึงบ่อยที่สุด
"ผมอยู่นี่"
- กริ่งไม่ดัง! - อะไรนะครับ!
กริ่งเสีย
คุณมาหาใคร
ผู้หญิงที่ชื่อ...
ซอนย่า มิรัลเป็กซ์
อ๋อ
คุณมิรัลเป็กซ์!
- ว่าไงคะ - สวัสดีครับ
ผมชื่อซาวิเยร์ เปิดประตูหน่อยได้ไหม
ได้สิ รอเดี๋ยวนะ ฉันจะเปิดให้
- ขอบคุณครับ - ไม่เป็นไร
ที่พักที่เดียวในบาร์เซโลนา...
เพื่อนแม่ที่ผมไม่รู้จักเป็นคนหาให้
เอากาแฟอีกไหม
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
เครื่องบินดีเลย์รึเปล่า
เปล่า
ขอบคุณพระเจ้า เพราะ...
เขาเป็นคนชิลี หลานสาวอยู่บาร์เซโลนา
แม่บอกให้ผมพักกับเธอไปก่อน ระหว่างหาที่พัก
ครับ
แต่ผมอยู่ไม่ได้นาน
เพราะเธออยู่กับปู่ เรื่องมันยุ่ง
มันยุ่งยากสำหรับผมด้วย ถ้าอยู่นาน
มันยุ่งอยู่แล้ว ตั้งแต่ก่อนจะมาถึง
ผมหนีไม่พ้นการจัดการของแม่
ผมจะไม่ฟังหรือยุ่งเกี่ยว กับแผนงี่เง่าของแม่อีกแล้ว!
ครับ
ขอบคุณนะ แม่
ผมจะเลิกฟังแม่ ไปให้พ้นความเจ้ากี้เจ้าการของแม่!
ฮัลโหล ฌ็อง-มิแชล ครับ นี่ซาวิเยร์พูด
เราเจอกันที่สนามบินไง อ๋อ ครับ
ไม่ใช่ ไม่ใช่
ครับ ใช่ จำได้ไหม เราเจอกันที่สนามบิน
ได้ครับ
- ฟังนะ ผมทุเรศตัวเอง... - กลับประเทศแกซะ!
- ผมทุเรศตัวเองที่โทรหาคุณ - กลับประเทศไป ไป๊!
แต่ตอนนี้ผมกำลังจนตรอก อย่ามายุ่ง!
เปล่า ไม่มีอะไร โดนแซวน่ะ
ใช่ครับ นั่นแหละ แล้วที่คุณเคยบอกไว้ว่าคุณ...
อ๋อ ได้ครับ คุณช่าง...
ใช่ คุณ...
ครับ คุณช่าง... คุณช่างดีจริงๆ
ใช่ เพราะตอนนี้...
ผมไม่รู้ว่าใครตาย แต่เธอต้องไปชิลี
เธอลืมบอกผม ว่าให้ผมซุกหัวนอนด้วยไม่ได้แล้ว
พูดจริงๆ นะ ผมไม่มีปัญหาเลย อย่างที่บอกไปแล้ว
เราก็เหมือนกัน มาถึงสเปนโดยที่ยังไม่มีที่อยู่
ทำตัวตามสบายนะ ผมรู้ว่ามาถึงใหม่ๆ มันเป็นยังไง
พวกเดียวกันก็ต้องช่วยกันสิ
คุณนอนบนโซฟาได้
อานน์ โซจะหาของว่างให้
ค่ะ
หิวไหมคะ
หิวเหมือนกัน
เราไม่มีอะไรมาก
ฉันพอจะมีข้าวให้ทาน...
หรืออาจทำพาสต้า
แต่ถ้าจะทำ...เราไม่มีเนยเลย ใช้น้ำมันได้ไหม
เยี่ยมเลย พาสต้ากับน้ำมันมะกอก ของง่ายๆ ลงมือเลย!
ลงมือเลย
โทษที เราระวังแล้ว กลัวคุณตื่น
อ๋อ ไม่เป็นไรครับ
กาแฟสักหน่อยไหม
ก็ดีเหมือนกัน!
หน้าตามันเหมือนจะซับซ้อน
แต่ที่จริง การทำงานของสมองน่ะ ง่ายมากเลย
ต่อมใต้สมอง ไฮโปทาลามัส
แล้วก็ซีรีบรัล คอร์เท็กซ์
แบบนี้ มีสองซีก...
ประสาทส่วนความจำ
อยู่ในฮิปโปแคมปัส
ในสมองส่วนข้าง
สรุปว่าเป็นเพราะความจำ...
สาขาผมศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง สมองส่วนนี้...
ซึ่งควบคุมทุกอย่างเกี่ยวกับความจำ
กับส่วนนี้ ซึ่งดูแลเรื่องภาษา
เราเจอโรคแปลกๆ มาบ้าง
อย่างความจำเสื่อมจะมีผลกับ ภาษาเดียวในคนที่พูดสองภาษา
เหรอครับ
อาจเพราะช็อค ทำให้จู่ๆ ก็จำได้แต่ภาษาแม่
ภาษาที่สองที่หัดมาหายไป!
ถูกลบออกจากฮาร์ดดิสก์
เป็นระบบซับซ้อนเชียวล่ะ!
ผมเห็นประกาศโฆษณา...
ในหนังสือพิมพ์
ครับ อพาร์ทเมนต์
ครับ แต่...
แบ่ง แบ่ง
แบ่งเช่า เพื่อน
แบ่งเช่า
การหาอพาร์ทเมนต์ในบาร์เซโลนา ก็มีเรื่องให้เล่า
หวัดดี
คุณจะว่าไง เดือนละ 50,000
ก็ราวๆ 1,000 ยูโร
- 50,000 ตกลงรึเปล่า - ครับๆ ดีครับ
แน่ใจนะ 50,000 จ่ายวันแรก!
- ผมจะคิดดู - เพราะเราคิดจะขาย
- วันแรกของเดือน - ครับ
สายมากแล้ว! ผมต้องรีบไป
ช่วยอะไรหน่อยสิ ซาฟ
ได้สิ ไม่มีปัญหา
พาอานน์ โซไปข้างนอกหน่อย
เธอไม่กล้าออกไปคนเดียว
ผมรู้ว่าคุณพูดสเปนได้บ้าง
ได้ๆๆๆ ไม่ได้ ไม่ได้ ได้ๆ
ไม่มีปัญหา
ผม...เอ่อ...ได้ครับ
ฉันเห็นคุณร้องไห้บนเครื่องบิน
คุณเห็นเหรอ
คุณดูเศร้ามาก ฉันเลยพลอยเศร้าไปด้วย
เราบอกตัวเองว่าเราสบายใจที่จะไป เราเข้มแข็ง
แต่พอเครื่องขึ้น เราก็ไม่แน่ใจแล้ว
มันไม่ง่ายที่จะจากมาแบบนั้น
คุณทิ้งสิ่งต่างๆ ไว้ข้างหลัง โดยไม่รู้ว่าจะไปไหน
ใช่
มันรู้สึกปนกันแปลกๆ
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันมีความสุขที่อยู่กับฌ็อง-มิแชล
ฉันอยากตามเขามา เพื่อให้ได้อยู่ใกล้ชิด แน่นแฟ้น
แต่ในขณะเดียวกัน
ฉันก็กลัว
กลัวที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิต หัดภาษาใหม่
ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ตีนเขาลูกมหึมา
ใช่
ผมต้องเขียนถึงมาร์ทีนสม่ำเสมอ
ผมเริ่มบอกในสิ่งที่จะไม่มีวันพูด ถ้าเธออยู่ตรงหน้า
ผมเก็บความรู้สึกเสมอ
แต่เหมือนระยะห่าง ทำให้ผมเปิดใจมากขึ้น
เพื่อให้ผมอยู่ใกล้เธอมากขึ้น
ฉันได้จดหมายคุณ
- ผมได้จดหมายคุณ - ดีใจที่ได้ข่าว
- ดีใจที่รู้ว่าคุณเป็นยังไง - ดีจริงๆ ที่ได้อยู่ในเมืองชายทะเล
ทะเลสำหรับฉัน หมายถึงวันหยุด
แต่ที่นี่มีชายหาด ติดถนนและตึกเลยทีเดียว
ขอบฟ้าคุณกว้างไกลขึ้น
- คิดถึงคุณเสมอ - ฉัน/ผมรักคุณ
คนที่อยู่มาก่อน จะสัมภาษณ์คุณอย่างละเอียด
โทษที เราไม่ได้ลองเล่น แต่ไม่คิดว่าจะมีคนติดต่อมาเยอะขนาดนี้
เราเลยตกลงใจว่าจะนัดทุกคน แล้วตัดสินใจร่วมกัน
เราอยากให้ทุกคนอยู่อย่างปรองดอง
อยากให้ทุกคนรู้สึกดีๆ ต่อกัน
แน่นอน ผมเข้าใจ ไม่มีปัญหา
ไม่รู้สิ เรื่องนี้อาจเป็นปัญหากับคุณ
คุณเป็นฝรั่งเศส พวกเราก็มาจากคนละชาติ
ผมเป็นอิตาเลียน
โทเบียสเป็นเยอรมัน
ลาร์สเป็นเดนมาร์ก
เวนดี้เป็นคนอังกฤษ
ส่วนโซเลดาดเป็นสเปน คนเดียวที่เป็นคนที่นี่
- จากไหนนะ - ตาร์ราโกน่า
ตาร์ราโกน่า นั่นแหละ
แล้วไง เราไม่เคยคิดว่า เชื้อชาติจะเป็นปัญหานี่
ก็ใช่ แต่ถ้าเขาเป็นอิตาเลียนหรือสเปน
มันก็จะง่ายสำหรับทุกคนที่นี่
ถ้าเขาเป็นอิตาเลียน ก็ไม่ง่ายสำหรับฉันนะ
ผมพูดฝรั่งเศสได้ ผมเคยอยู่ปารีส
เอาละ มารู้จักกันหน่อยดีกว่า ว่าไง อเลสซานโดร
ทำความรู้จัก
คุณก็รู้ว่าค่าเช่าแพง เราเลยต้องอยู่กันเยอะๆ มันจะได้ถูกลง
แต่เราต้องจัดระเบียบ เพื่อให้ทุกคนอยู่ได้
- เข้าใจไหม - เข้าใจ
เอาละ ผมขอถามอะไรหน่อย ซาวิเยร์
คุณเรียนอะไร
เศรษฐศาสตร์
เศรษฐศาสตร์!
คุณคิดว่าชีวิตคุณในอีกห้าปีข้างหน้า จะเป็นอย่างไร
- ถามอะไรน่ะ - ทำไมล่ะ
คำถามงี่เง่า ฉันเองก็ไม่รู้ว่าอีกห้าปีจะทำอะไร!
นี่เป็นคำถามธรรมดามากเลยนะ ฉันมีคำถามตั้งเยอะ
ถ้าใครไม่ชอบคำถามฉัน ก็ถามอย่างอื่นสิ เชิญเลย!
บ้าใหญ่แล้ว นี่มันอะไรกัน
ปกติไม่เป็นอย่างนี้หรอก เขานิสัยดี
แล้วทำไมฉันถามคำถามเด็ดๆ ไม่ได้ จิตวิทยาไง
ช่างเถอะน่ะ งั้นอ่านไป
ผมรักที่นี่ทันที ผมยอมทำทุกอย่าง เพื่อให้พวกเขายอมรับผม
ความสับสนวุ่นวายในกลุ่ม ช่างเหมือนกับสิ่งที่อยู่ในตัวผม
เหมือนพวกเขาถกเถียงกันในหัวผม ตั้งแต่ผมยังเด็กเลย
คุณชอบ...
ดนตรีไหม
คุณชอบขี่ม้าไหม
ดนตรีแบบไหน
เปิดเรียนแล้ว ผมยังหาอพาร์ทเมนต์ไม่ได้เลย
ไปก่อนนะ อานน์ โซฟี!
ฉันฟังไม่รู้เรื่อง เวลาอาจารย์พูดกาตาลัน!
บ้าชะมัด! เราต้องบอกเขาว่า "พูดสเปนกลางเถอะ!"
ใครจะเป็นคนขอล่ะ
พวกคุณเรียนฝรั่งเศสรึเปล่า
- คุณลงเรียนฝรั่งเศสรึเปล่า - เปล่า
วุ่นวายซะจริง!
ใคร
เธอนะสิ!
ดีมาก สวัสดีทุกคน
เรามาคุยกัน เรื่องอนาคตของระบบทุนนิยมในโลก
- ขอโทษค่ะ - ว่าไง
อาจารย์ช่วยสอนเป็น ภาษาสเปนกลางได้ไหม
ใช่ๆ
ไม่ได้หรอก นักเรียนส่วนใหญ่เป็นคนกาตาลัน
ทำไมผมต้องเปลี่ยนภาษาด้วย
นักเรียนเอรัสมุส 15 คน พูดกาตาลันไม่ได้
แต่อาจารย์พูดสเปนได้สบายมาก
ผมเข้าใจปัญหาของคุณนะ เข้าใจดี
แต่ขอให้เข้าใจผมด้วย
ที่นี่แคว้นกาตาลุนญา กาตาลันเป็นภาษาราชการ
ถ้าคุณอยากพูดสเปน ก็ไปมาดริดหรืออเมริกาใต้สิ!
มาคุยกันต่อถึง อนาคตของระบบทุนนิยมของโลก
ระบบทุนนิยมของโลกมีลักษณะยังไง
ผมชอบผู้หญิงคนนี้ ตรงที่เธอไม่เหมือนเด็ก "อีโค่"
ผมสงสัยว่าเธอมาที่นี่ทำไม เหมือนที่สงสัยตัวเองว่ามาทำไม
เมื่อก่อนมั่นคงกว่าตอนนี้
มีเงินตราสกุลเดียวคือ ทอง
ผมพูดกาตาลันเพราะผมเป็นกาตาลัน ผมอยู่ในกาตาลุนญา
ดูขัดแย้งนะ ที่จะปกป้องกาตาลัน...
ในขณะที่เรากำลังสร้างสหภาพยุโรป
ผมไม่เห็นด้วย หนึ่ง เรากำลังพูดถึงตัวตน
ตัวตนไม่ได้มีเพียงหนึ่งเดียว
แต่มีมากมายหลายตัวตน
มันอยู่ที่การให้เกียรติกัน
อย่างผม มีอย่างน้อย 2 ตัวตน
ตัวตนชาวแกมเบียน ซึ่งผมเก็บไว้ข้างใน
กับตัวตนชาวกาตาลัน
การผสานสองตัวตนไม่น่าจะขัดแย้ง
คุณเป็นฝรั่งเศส ไม่ใช่มนุษย์ดาวอังคาร
คุณเป็นฝรั่งเศส...
และคุณบูชาตัวตนฝรั่งเศสของคุณ
เข้าใจไหม ตัวตนน่ะ
ตัวตนของคุณโยงกับอัสเตริกซ์ และฟร็องซัวส์ ฮาร์ดี
แล้วก็ชีส
ผมให้ ปัน ตูมาก้าคุณ
- อะไรนะ ปัน ตูมา... - ปัน ไง
ขนมปังน่ะ ขนมปังกับมะเขือเทศ
จวน มานูเอล เซร์ราต ร้องไว้
ผมให้คุณ
ดาลีของผม
สเปนไม่ใช่แค่ "โอเล!" แต่ยังมีอีกมาก
ไม่ใช่แค่ฟลาเมงโก แต่มีอีกหลายอย่าง
กาตาลันเป็นหนึ่งในนั้น
คงสับสนน่าดูเลยนะ ที่ต้องแบ่งตัวเองระหว่าง 2 ภาษา
เหมือนในเบลเยี่ยมไหม ที่มีเฟลมมิชกับ...
วาลลูน ไม่เหมือนกันหรอก
ฉันเป็นวาลลูน ไม่พูดเฟลมมิช
ไปฟลานเดอร์ส ก็วางท่าเป็นฝรั่งเศส เขาก็พูดฝรั่งเศสด้วย
จริงเหรอ
ยอดไปเลย
ใช่ เยี่ยมมาก
ถ้าเขารู้ว่าฉันเป็นวาลลูน...
- พรุ่งนี้เหรอ - ช่างมันเหอะ
ตกลง
ไม่มีปัญหา
- เยี่ยม! ผมได้อพาร์ทเมนต์แล้ว - ยอดไปเลย!
- ใช่ ดี - ดีแล้ว
ฉันอยู่ห้องโทรมๆ ที่บ้านแม่เจ้านายฉัน
- คุณทำอะไร - ฉันเป็นพี่เลี้ยง โอแพร์ น่ะ
เยี่ยมเลย!
"เยี่ยมเลย!"
- ดีสำหรับคุณ! - ใช่! ดีสำหรับฉัน!
ฉันเศร้าที่คุณกำลังจะไป
หนูอยากเขียนหนังสือ
- ว่าไง เวนดี้ - หวัดดี!
- หวัดดี เป็นไงมั่ง - ก็ดี
- นั่นอะไร - บาบิลอน
"พุดดิ้งยุโรป"
บ้านนั้นเป็นเหมือน "พุดดิ้งยุโรป" จริงๆ
เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน อพาร์ทเมนต์...
คุณจะได้อะไรจากอพาร์ทเมนต์ ก็ขึ้นอยู่กับคุณมีอะไรมา
โมรัวซ์บอกไว้
มันอธิบายยากว่าเป็นยังไง แต่ถ้าจะให้สรุป
นี่แหละ สิ่งที่คุณเจอ
เอาละ ผมจะเริ่มจากโทรศัพท์ เพื่อให้คุณเห็นภาพ
ไม่เอา เริ่มที่ตู้เย็นดีกว่า นี่ไง
หวัดดี
นายเอาแว่นตาใส่ตู้เย็นทำไม
ฉันไม่ได้เอามาใส่ ฉันลืมไว้
ตอนจะเข้านอนเมื่อคืน ก่อนหยิบชีสในตู้เย็น
พอเอาชีสมาเก็บ ฉันก็วางแว่นไว้
อ๋อ วันเสาร์
อเลสซานโดร เท้าเลอะ
โธ่เอ๊ย กะอีแค่น้ำ
โซเลดาด นั่นชั้นของฉัน
อ้อ ขอโทษ แต่ขวดมันใหญ่เกินกว่า...
ถ้างั้นเธอก็วางนอนสิ
- หวัดดี - ขอเถอะ โทเบียส
- ใครจะดื่มชาไหม - ไม่ล่ะ ขอบใจ
- ดื่มไหม ไม่มีใครดื่มนะ - ยังไม่เอา
ผมดื่ม
เอานะ
ไม่ใช่
ไม่นะ
คุณเป็นฝ่ายมาหาผม
ได้
ได้ๆ
ไม่นะ
ไม่เอาน่า!
เปล่า แต่ผมพูดตอนนี้ไม่ได้ เพราะผม...
ผมไม่ได้อยู่คนเดียว เข้าใจรึยัง
เมื่อวานเราก็กินข้างนอก หมดตัวแล้ว
ไม่ใช่
ไม่ใช่เลย มันก็แค่...
ไม่ใช่คนเดียว มีกันอีกห้าคน
นี่ อย่าทะเลาะกันทางโทรศัพท์เลย มันไม่เข้าท่า
คุณมานะ ผมอยากเจอคุณจริงๆ
ใช่
ผมก็เหมือนกัน!
ผมก็รักคุณ
ไว้ค่อยคุยกันใหม่นะ จุ๊บๆ
ผมรักคุณนะ ที่รัก
ฉันบูชาคุณเหลือเกิน ที่รัก
- ฮัลโหล - ฮัลโหล ขอพูดกับซาวิเยร์ค่ะ
ได้ค่ะ รอสักครู่
"ซาวิเยร์ไม่อยู่"
"จะกลับมาเย็นนี้" เข้าใจไหมคะ
รู้ไหมว่าเขาจะกลับมากี่โมง
"ซาวิเยร์ไม่อยู่"
"จะกลับมาเย็นนี้"
ค่ะ แต่ประมาณกี่โมง
ขอโทษค่ะ ฉันฟังฝรั่งเศสไม่ออก
งั้นบอกเขาให้โทรหาแม่ด้วย
แม่นะคะ แล้วจะบอกให้ค่ะ
แน่นะคะ
ซาวิเยร์ไปเรียนค่ะ
อ๋อ ใช่ เขาอยู่ที่"แฟก"
- อะไรนะ - ลา แฟก
- ลา ฟัค! - ใช่ ถ้ากลับจาก"แฟก"แล้ว
ให้เขาโทรหาแม่ด้วย
เวนดี้ ใจเย็นๆ นะ
สวยจังเลยนะ
อานน์ โซฟี!
ตายจริง
เป็นอะไรรึเปล่า
เธออาจจะไม่ได้กินอะไร
บ่ายนี้เป็นยังไงบ้าง
สนุกมาก
พวกคุณเจอกันที่ไหน
ที่ดินารด์
ในร้านพิซซ่า
เราไปกันทุกวัน เจ้าของเป็นอิตาเลียนที่ร่าเริงไปหน่อย
"วันนี้..."
"ผมขอแนะนำแตงกับแฮมโปรคูโต"
"ดีมากครับ บวยนิสซิโม!"
เขาพูดแบบนั้นตลอดเหรอ
ทุกวัน ตลอด 2 อาทิตย์ เราเจอแบบนี้ทุกวัน
เหรอ ทุกวันเลยเหรอ
ใช่ ผมทำงานโรงพยาบาลใกล้ๆ แล้วอานน์ โซฟี...
คุณเล่าเองละกัน
ไม่เอา คุณเล่าต่อสิ
บอกเขาสิ อานน์ โซ คุณไปที่นั่นทำไมทุกวัน
ไม่!
ไม่เอาน่า ไม่เห็นต้องอาย พูดไปเลย บอกเขาไป!
ไม่เอา ฉันเขิน
ดื้อจริง! จะเขินอะไรกันนักเล่า
ฉันรู้แต่ว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว ฉันไม่อยากพูด...
พูดสิ พูดเลย!
เดี๋ยวครับ เดี๋ยวก่อน...
เรื่องเล็กนิดเดียว ถ้าเธอไม่อยากเล่าก็ไม่ต้องเล่าหรอก
ได้ยังไง พูดไปสิ อานน์ โซ!
เขาพูดถูก เรื่องเล็กออก
ออกมาจากเกราะได้แล้ว ที่รัก!
คือว่า...
ครั้งแรกที่ฉันเห็นฌ็อง-มิแชล...
เห็นแค่แวบเดียว ฉันก็รู้ตัวว่ารักเขาเข้าแล้ว
แค่นั้นแหละค่ะ วูบเดียว
คลั่งผมเลยล่ะ
ฉันเห็นเขาแล้วก็คิดว่า
"พระเจ้า นี่แหละสามีฉัน"
- รักแรกพบ ของจริง - ใช่
คุณนี่บ้าชะมัด!
แหม อีกแล้วเรอะ!
ฮัลโหล
ไว้ผมโทรกลับได้ไหม สองทุ่มนะ ขอบคุณ!
พวกเวร! พวกนี้มารความสุขจริงๆ เลย!
ทำไมต้องมาสูบกัญชาในห้องฉันด้วย
เพราะมันสบายไง
แถมยังสะอาดอยู่ห้องเดียวในที่นี้
ไม่เห็นเป็นไรเลย เวนดี้
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ คุณกุกุรุล
- ฉันพาคนมาดูอพาร์ทเมนต์ - ทำไมครับ
ฉันไม่ได้พูดกับนาย
มีจักรยานขวางประตู
นี่ต้องทาสีใหม่
เชิญเลย
พระเจ้า! เฟอร์นิเจอร์ของยายฉัน!
ห้องนั่งเล่น
พระแม่มารีล่ะ
มีแม่พระตรงนี้นี่นา แม่พระไปไหน
แม่พระอยู่ที่อื่นครับ
โสโครกอะไรอย่างนี้!
แย่แล้ว เขากำลังจะเข้ามาในนี้!
สักครู่นะคะ รอเดี๋ยว
- ฉันโป๊อยู่ - ภาษาสเปนสิ
ฉันโป๊อยู่
- รอเดี๋ยวนึง - รอเดี๋ยวนึง
ฉันขอให้พวกเธอย้ายออกก่อน 1มีนา!
แต่ว่า...
ขอโทษด้วย ผมจะเดินไปส่ง
นี่มันไม่ใช่...
ด้วยความยินดี
- บอกเหตุผลสักข้อได้ไหมครับ - ไม่มี
ฉันไม่อยากให้นักศึกษาเช่าแล้ว
- ทำไมล่ะครับ - ก็ดูสภาพสิ! อีกอย่างนะ...
- ฉันถึงบอกให้ทำความสะอาดไง - ทำไมต้องเป็นฉันอยู่เรื่อย
ฉันไม่ล้างจานเพราะ ลาร์สกับโซเลดาดยังกินอยู่
ฉันก็เลยไปดูทีวี พอกลับเข้าครัว เธอก็ล้างไปแล้ว!
ฉันจะทำอยู่แล้ว แต่เธอคอยจี้ตลอดเวลา!
ฉันไม่ยอมอยู่ในเล้าหมูหรอก ฉันไม่ได้คอยจี้นะ
เรายังเด็ก ก็ถูก แต่เราก็รับผิดชอบ
นายดูเป็นคนจริงจัง
ตั้งแต่เดือนหน้าเป็นต้นไป ฉันขอตกลงกับนาย
ค่าเช่าขึ้นเป็น 180,000 เปเซตา
- 180,000 เปเซตาเหรอ - ใช่
- 180,000 เปเซตา! - ถูกต้อง!
ฉันว่าเราหาคนเช่าเพิ่มเถอะ
ใช่
ฉันรู้จักคนหนึ่ง นิสัยดี เรียนเศรษฐศาสตร์ด้วยกัน
- ใครเหรอ - เป็นผู้หญิง เป็นคนจริงจัง
มาจากเบลเยี่ยม
แปลว่าต้องมีคนอยู่รวมกัน
น่าจะเป็นนายสองคน
ซาวิเยร์...
ถ้าพูดว่า "ลา ฟัค" แปลว่าอะไร
- ลา ฟัค เหรอ - ใช่
สงสัยจะ ลา แฟกมั้ง
แปลว่า "มหาวิทยาลัย"
คำเดียวกับ "แฟคัลตี้" ไง แต่สั้นกว่า
ล้อเล่นน่ะ "ลา ฟัค" คือ "มหาวิทยาลัย" เหรอ
ใช่
นายพูด "เฌอ เว ลา ฟัค"เหรอ
ใช่! เฌอ เว อา ลา แฟก
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่มีหมา
ใครมีคำถามอีกไหม
- ไม่มี - ไม่มี
- ขอบคุณ - ไม่เป็นไร
- นี่ ผมพูดฝรั่งเศสได้ - เหรอ
ใช่ ปีที่แล้วผมไปอยู่ปารีส
ยอดเลย!
- ขอบใจนะ - ขอบคุณ บ๊ายบาย
- แล้วจะโทรไป - ได้เลย
- เธอเด็ดไหมล่ะ - เออสิ
ไม่เห็นเด็ดตรงไหน แค่ใช้ได้
ว่าไงนะ
- ฉันชอบเธอ - เราหาดีกว่านี้ได้
เธอไม่ชอบเขาเหรอ
เราหาดีกว่านี้ได้นี่
ฉันต้องไป "ฟัค" แล้ว
- โชคดี - ว่าไงนะ
เหลือเชื่อ เธอมีเหมือนฉันตั้งหลายชุด
- มีอาลี ฟาร์ก้า ตูเร่ด้วย! - นายก็มีเหรอ
พรุ่งนี้จะทำอะไร
ซาบีนของฉันจะมาจากเบลเยี่ยม
ก็ดี
หวัดดี
- ซาบีนใช่ไหม - ซาวิเยร์เหรอ
- หวัดดี - ว่าไง
ว่าไง!
ผมคิดถึงคุณมาก
อยู่ชายหาดแล้วผมก็ยังคิดถึงคุณอยู่ดี
พรุ่งนี้วันอาทิตย์ เราจะไปซิตเจส อีกหาดหนึ่งน่ะ
ใช่ แต่ผมอยู่ที่หาดในบาร์เซโลนา ซิตเจสเป็นหาดอีกที่หนึ่ง
ไม่รู้สิ คงไม่เหมือนหรอก มันคนละหาดกัน
กับคนฝรั่งเศส คู่ที่ผมเจอบนเครื่องไง ที่คอยช่วยผมน่ะ
เจ๋งไหม ก็ไม่เชิง แต่พวกเขานิสัยดีมาก
ฝรั่งเศสอยู่ไหน ตรงนั้นรึเปล่า
ไม่ใช่
ตรงโน้นต่างหาก
อ้อ...
- ไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ - นั่นสิ
- ไว้เจอกันใหม่ - บาย
สวัสดี ทุกคน!
- ไปปาร์ก กูเอลมาเหรอ - ใช่
- ชอบไหมล่ะ - ชอบสิ ชอบมาก
แต่คนเยอะไปหน่อย เยอะมากเลย
สูบกันไหม
เดี๋ยวผมมา
- เธอสองคนนอนเตียงเดียวกันเหรอ - ใช่
- เตียงนี้เหรอ - ใช่สิ
ทำไม ก็เด็กฉันน่ะ
มีลูบๆ คลำๆ ไหม
มีบ้าง บอกแล้วไงว่าเด็กฉัน แฟนฉัน หรือจะเรียกอะไรก็ได้
ฉันเป็นเลสเบี้ยน
อ๋อ เหรอ
แล้วแฟนนายจะมาเมื่อไร
แฟนฉันเหรอ อีกไม่นานหรอก
มีเรื่องต้องเคลียร์น่ะ แฟนฉันน่ะตัวยุ่ง ทุกเรื่องเลย
งั้นก็โชคดีนะ
ผู้หญิงน่ะจอมงี่เง่า ฉันบอกได้
เลสเบี้ยน!
ใช่
แต่ว่า...
น่าจะบอกตอนนั่งคุยกันพร้อมหน้า
โธ่เอ๊ย เวนดี้ มันไม่จำเป็นต้องบอกนี่
จะให้พูดยังไง "ฉันไม่มีหมา แต่ฉันเป็นเลสเบี้ยน" เหรอ
นั่นสิ นายพูดถูก
อีกอย่าง มันก็ไม่ใช่กงการของเรา
แต่มันก็จริงที่...
อะไรนะ
- นายไม่พอใจเหรอ - เปล่า
- แต่นายผิดหวัง - ก็ไม่ใช่
หึงเหรอ
เปล่า ฉันก็เหมือนเธอ นึกภาพเค้ากับผู้หญิงแล้วตลกดี
ไม่เอาน่า!
- ไม่เหรอ - ไม่
- โอเล! - หิวจัง!
ไม่รู้จะอร่อยไหม เพราะปกติผมไม่ทำแบบนี้
- อะไรล่ะ - กราแตงมันฝรั่ง
- เหมือนตอร์ติย่า แต่... - ตอร์ติย่า! ฉันชอบตอร์ติย่า
ไม่ใช่ ไม่ใช่ตอร์ติย่า ไม่มีไข่สักหน่อย
อยากกินตอร์ติย่าแบบไม่ใส่ไข่จะแย่แล้ว
ดับอีกแล้ว อะไรกัน
แถวนี้ดับหมด หรือเฉพาะเรา
ไม่นะ เหมือนจะแค่ที่นี่
- อเลสซานโดร ไม่ตลกนะ - ระวัง อย่าเหยียบเท้าฉัน!
- เธออยู่ไหน - อยู่นี่ เขยิบมาใกล้ๆ สิ
- อะไรเกะกะก็เอาหลบไปก่อน - ซาวิเยร์ อยู่ไหน
ได้เลย
ก็ได้ ฉันจัดการเอง เวนดี้เป็นคนทำทุกอย่างในบ้านนี้
เราต้องตรวจดู กงเตอร์
- กล่องฟิวส์ - ฟิวส์เหรอ
- โธ่เอ๊ย! - เวนดี้ เราอยู่นี่
มาแล้วๆ
เฮ้ อยู่ไหนกันน่ะ
- ฉันอยู่ไหนเนี่ย - เรามาแล้ว!
เราอยู่นี่แล้ว
- เจ็บรึเปล่า - เปล่า ไม่เป็นไร
- เป็นอะไรไป - เปล่า ไม่มีอะไร ไม่ต้อง
ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
- เวนดี้กลัวความมืดน่ะ - ใช่ ตกใจหมดเลย ไม่มีอะไร
- หวัดดีค่ะ - เป็นไงมั่ง
ทางนี้
ฉันจะบอกที่อยู่ให้ กาเย ปวยร์โต เฟลิซ
- อ๋อ แมร์ซี...ขอบคุณค่ะ - ไม่เป็นไร
คุณน่ารักมาก
เอ่อ...
- บาย - ฉันจะไปหลับเสียหน่อย
- ไปสิ อยากร่วมวงต่อก็ตามสบาย - เปล่าจ้ะ เปล่า
- สาวอังกฤษนั่นท่าทางกลวงๆ นะ - เปล่าเลย เธอนิสัยดีมาก
เธอดูเป็นคนเครียดมาก
เธอมีแฟนรึเปล่า
มีสิ เธอมีแฟน แล้วก็ไม่ใช่คนเครียดสักหน่อย
พวกเขาเหลือห้องโทรมๆ ไว้ให้คุณนี่นา
ไม่เห็นจะโทรมเลย
แต่ผมก็อยู่อีกไม่นาน โครงการนี้อีกแค่ 2 เดือน
คุณพยายามจะหาเรื่องรึเปล่า
เปล่า แต่คุณพูดเหมือนมันวิเศษมาก แต่ดูสิ!
ห้องคุณมันทึมจริงๆ
ดูวอลเปเปอร์สิ
ขอโทษนะ ฉันทำไม่ได้
- เรื่องเล็กน่า - เหมือนเราเป็นคนแปลกหน้า
ผมเข้าใจ ไม่เป็นไรหรอก
แถมยังมีคนอื่นอยู่ข้างห้อง
ไม่เข้าท่าเลย!
- โกรธรึเปล่า - เปล่า บอกแล้วว่าผมเข้าใจ
ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
เรามีเวลาอยู่ด้วยกันน้อย แต่...
ยิ่งอยากจะทำให้ดีที่สุด ฉันก็ยิ่งลน
โง่ชะมัด แต่ก็ไม่เข้าท่าอยู่ดี
พอเถอะ ไม่เป็นไรจริงๆ
ผมรู้สึกปวดใจที่เราใช้เวลาบอกลากัน
มากกว่าอยู่ด้วยกันซะอีก
ทุเรศ! ความรักมันบัดซบ!
เหนื่อยจริงๆ
ใช่
แต่ฉันก็รักมาร์ทีน
แต่เรื่องนี้...!
ฉันก็เหมือนกัน
ซาบีนจ้องฉันอย่างดุดัน แล้วก็ไป
- มันก็จริงที่... - ที่อะไร
ฉันโง่เองที่ดันไปบอกว่ามีคนมาชอบ
จริงเหรอ
ใครล่ะ
ผู้ชายเหรอ
ไม่ใช่อยู่แล้ว
ครูสอนฟลาเมงโกของฉัน
เราอยู่ในห้องเรียนสองต่อสอง
แล้ว...
เธอก็เต้นให้ฉันดู
เธอสวยเกินไป
ฉันวูบไปถึงสันหลัง เธอมองฉันอย่างเร่าร้อน!
แล้ว...
เธอก็ขยับเข้ามาหา
ใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา
แล้ว...
ให้พริ้วกว่านี้
เธอดุฉัน!
เธอตบก้นฉันด้วย
ค่อยๆ ทำ
ส่ายสะโพก
แล้วก็ใช้แขนวาดลีลา
เธอแนบตัวเข้ากับฉัน...
จับฉันหันหน้าเข้าหา
ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย ได้แต่ยืนตัวแข็ง
เธอครอบงำฉันโดยสิ้นเชิง
แล้วไงต่อ
ก็ดีนะ
เธอจูบฉัน
ว้าว
บ้าชะมัด
เธอเอามาบอกซาบีนเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก
เหรอ
ไม่ใช่
คุณคร่ำเคร่งเกินไปแล้ว
ดื่มอะไรหน่อยไหม
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
เถอะน่า ผมเลี้ยง!
วันทั้งวัน คุณจิบเบียร์แก้วเดียว อ่านแต่หนังสือ
ให้ผมเลี้ยงชูปิโต้นะ
ว่าไงนะครับ
- คุณมาจากไหน - ฝรั่งเศส
จากฝรั่งเศส
อ้อ ฝรั่งเศส
- เอรัสมุสสิท่า - ใช่
- อยู่บาร์เซโลนานานรึยัง - 2 เดือน
2 เดือน
จริงสิ สองเดือนแล้ว
ใช่แล้ว ดูเหมือนคุณเรียนมากไป
คุณน่าจะมานี่บ่อยขึ้น
จะได้รู้อะไรดีๆ เกี่ยวกับบาร์เซโลนา
ฆวน!
อย่ายุ่งกับเขาเลย เขาอาจไม่อยากฟังคุณพล่ามก็ได้
เดี๋ยวสิ ผมกำลังจะสอนภาษาให้...
- คุณชื่ออะไร - ซาวิเยร์
เอาละ ซาวี ตัวอย่างนะ รู้จัก "แบบเฟรนช์" ไหม
ฆวน!
ไม่รู้จัก อะไรเหรอ
แบบเฟรนช์ไง
แบบเฟรนช์!
ถ้าคุณมาให้บ่อยขึ้น...
ก็จะได้รู้ภาษาสเปนแบบปูตา มาเดร ภายในเวลา 2 เดือนเลยนะ!
ปูตา มาเดร
เขาไม่มาอีกแล้วล่ะ
เพราะฆวน แค่ไม่กี่เดือน ผมก็พูดสเปนแบบปูตา มาเดร ได้
ผมจึงมาที่บาร์ของฆวนกับเนอุสบ่อยๆ
ว่าไง ซาวิเยร์! เป็นไงมั่ง
- มีอะไรกัน - ปาร์ตี้เล็กๆ น่ะ
อานน์ โซฟี นี่ฆวน ฆวน นี่อานน์ โซฟี
- ว่าไง - สวัสดีค่ะ
- เป็นไง ซาวิเยร์! - ว่าไง เนอุส! เป็นไงมั่ง
ซาวิเยร์พูดถึงคุณบ่อยๆ แต่ไม่เคยบอกว่าคุณสวยขนาดนี้
เก็บเงียบเชียวนะ ไอ้ลูกหมา
- เขาว่าอะไร - เขาบอกว่า...
ยินดีต้อนรับคุณสู่ร้านของเขา
- ใช่แล้ว - ไอ้ลูกหมา!
เต้นรำกันเถอะ มา!
ฮัลโหล ที่รัก!
คุณบอกว่าจะมา! แต่คุณเบี้ยว
เดี๋ยว ฟังก่อน
ผมไม่มีเงิน ขอโทษนะ ผมรู้ว่าบอกยังงั้น แต่ผมถังแตก
ตอนนั้นฉันก็ไม่มีเงิน แต่ฉันก็ไปได้! คุณไม่สนใจต่างหาก
ไม่จริง ผมอยากไป
คุณสัญญาทีไร เป็นต้องผิดสัญญาทุกที ฉันไม่เชื่อแล้ว
วันเกิดฉันด้วย! ทุเรศที่สุด
คุณอยู่ไหน ไปหาดอีกละสิ
เปล่า ผมอยู่บนถนนในบาร์เซโลนา
ใช่ มีเสียงเพลง
ผมอยู่หน้าคอฟฟี่ช้อป ที่ไหนก็เปิดเพลง พอเถอะ!
เหม็นจังเลย
เสียดายที่บาร์เซโลนาสกปรกมาก
ผมว่าไม่มากไปกว่าปารีสหรอก
ก็จริง
หลายมุมอย่างกับโลกที่สามแน่ะ
ผมรู้จักที่แบบนี้หลายแห่งในปารีส แต่ก็ไม่แปลกใจที่คุณไม่รู้
คุณว่าฉันเก็บกดเหรอ ใช่ไหม
เปล่า
ใช่สิ ฉันรู้ว่าคุณคิดอะไร
- "ยายนี่เก็บกดน่าสงสาร" - เปล่าสักหน่อย
คุณว่าฉันเชยไหม
นิดหน่อย ก็เชยน่ะ
คุณไม่ใช่แบบชิกิต้า บานาน่า
แล้วมันอะไรล่ะ
คุณไม่ใช่สาวเฮ้ว คุณก็รู้อยู่แล้ว
ใช่ ฉันรู้
คุณอึดอัดรึเปล่า
เปล่า
แต่ฉันอึดอัด
ฉันไม่โง่นะ ซาวิเยร์ รู้ไว้ด้วย
คุณทำตัวสบายๆ ทุกที่ทุกเวลา
คุณพูดสเปนได้ภายในไม่กี่เดือน
คุณเข้าได้กับทุกคน
แต่ฉันทำไม่ได้
ฉันไม่มีการศึกษาเหมือนคุณ
ฉันไม่ใช่คนสบายๆ
ฉันรู้ว่าอยู่ที่นี่ต้องทำตัวเริ่ดขึ้น
แต่ฉันไม่ใช่คนเริ่ด หรือสาวเฮ้วอย่างที่คุณว่า
ฟังนะ มันไม่เห็นเป็นไร
แต่อย่าบอกว่า บาร์เซโลนากับชาวเมืองสกปรก
มันไม่ใช่คุณไม่เฮ้ว ไม่เริ่ด แต่คุณเหยียดชาติ
- เหยียดชาติเหรอ - ใช่
ฉันขอโทษ
- ฉันไม่ตั้งใจจะว่าคุณ - ไม่ใช่เพราะผมถูกว่าหรอก
คุณอยู่ที่นี่มา 6 เดือนแล้ว น่าจะเปิดหูเปิดตามองรอบๆ ตัวบ้าง!
ฉันมองแล้ว ซาวิเยร์
คุณร้ายมาก!
"สิทธิค้าหุ้นเพิ่มขึ้นโดยแปรผันตรงกับ การลดการแข่งขัน"
เธอจูบฉัน
"มูลค่าของสิทธิในการค้าหุ้นของบริษัท..."
"เพิ่มขึ้นโดยแปรผันตรงกับ การลดการแข่งขัน"
"มูลค่าของสิทธิในการค้าหุ้นของบริษัท..."
"เพิ่มขึ้นโดยแปรผันตรงกับ การลดการแข่งขัน"
ฮัลโหล อานน์ โซฟี
ซาวิเยร์พูดนะ
ใช่
วันนี้เหรอ
ได้
ได้เลย
ตกลง
แล้วเจอกัน
โทษค่ะ
สวยไหมล่ะ
สวย
กลัวไหม
นิดหน่อย
ฉันมักจะเวียนหัวเวลามองลงไป
เสียดายที่ฌ็อง-มิแชลไม่ได้เห็น
ใช่
เขาน่าสงสาร ทำแต่งาน
คุณไม่อึดอัดเหรอ ที่เขาทำงานหนัก แล้วทิ้งคุณไว้คนเดียว
หลังจากที่คุณตามเขามาอยู่ที่นี่
อึดอัดสิ
คือว่าฉัน...
ฉันทะเลาะกับเขาเรื่องนี้บ่อยๆ
ซูซาน่าไปแล้วเหรอ
ออกไปสูบบุหรี่น่ะ
นี่
อะไร
- เปล่าๆ - ว่าไปสิ มีอะไร
- เล่าไป! - คือ มันงี่เง่านะแต่...
ฉันสงสัยมาตลอดว่า เธอใช้ของเทียมกับสาวๆ รึเปล่า
ตลกดี พวกผู้ชายนี่ ช่างไม่เข้าใจผู้หญิงเอาเสียเลย
แย่นะ แต่ละเพศยืนอยู่คนละมุม ไม่สนใจอีกฝ่ายหนึ่ง
ถ้าผู้ชายสนใจผู้หญิงจริงๆ เขาคงครองโลกไปแล้ว
หมายความว่าไง อธิบายซิ
นายไม่รู้ว่าจิตใจผู้หญิงน่ะ ถูกสร้างขึ้นมาต่างจากนาย
นายไม่รู้จักร่างกายผู้หญิง ว่าอะไรให้ความสุขพวกเราได้
ทำไมพูดแบบนั้น
นายนึกว่าตัวให้ความสุขคือไอ้จู๋ แต่การเล้าโลมน่ะสำคัญ
อ๋อ ใช่ ฉันรู้
นายรู้ แต่อาจไม่เคยทำได้ดี
ดูนะ
มานี่! ลุกขึ้น!
ดี
- อะไร - เวลาจับก้นผู้หญิง
ให้ลูบตรงนี้
- จับก้นตรงนี้ - อ๋อ แต่...เดี๋ยวๆ
- แล้วแยกขาหล่อน - เอ่อ ฉันเขินน่ะ
ไม่เป็นไร ฉันจะทำให้ดู
กอดแน่นๆ ให้แนบตัวนายแบบนี้
อย่าให้หล่อนดิ้น
- หล่อนจะรู้สึกว่านายจับอยู่ - ใช่
ตรงข้ามกับเรื่องเหลวไหล ที่เขาว่ากันว่า...
ผู้หญิงส่วนใหญ่ชอบให้จับ ชอบเป็นนักโทษของนาย
เดี๋ยว หยุดก่อน นี่ทำอะไร หยุดนะ
อย่าคิดมาก! ฉันแค่อธิบาย ไม่อยากให้สาธิตต่อเหรอ
ก็ได้ ทำต่อ
เอาละ ทีนี้ก็กดตัวแนบร่างเธอ
แล้วก็ลูบผม
ลูบต้นคอ
หน้าอก
หล่อนจะเป็นอย่างนาย ตื่นเต้น นายต้องทำให้สงบ
ช้าๆ ไม่ต้องรีบ
- เข้าใจไหม - เข้าใจ
ทีนี้ฉันจะสาธิตวิธีให้ความสุข
- ซูซาน่า! - ว่าไง
เข้ามาหน่อย เราจะสาธิตอะไรให้ซาวิเยร์ดู
ภาคปฏิบัติ ฉันจะให้ดูสิ่งที่ผู้ชายทุกคนควรรู้
สวัสดี
- ดีใจจังที่เจอคุณ - ผมก็เหมือนกัน หวัดดี
ตลกดีที่มานัดเจอที่นี่ จำที่เรามาเดินกันครั้งแรกได้ไหม
จำได้สิ
คุณจะทำอะไร
ทนไม่ไหวแล้ว ผมต้องการคุณจริงๆ!
- ไม่นะ ซาวิเยร์ มีเหตุผลอะไร - ไม่มีเหตุผล
ไม่ได้นะ ฉันแต่งงานแล้ว!
ไม่นะ! ไม่!
ฉันทำไม่ได้จริงๆ
ไม่นะ! ไม่!
ให้ตายเถอะ มันยอดมาก! เหมือนในหนังเลย สาบานได้!
แบบว่าตอนแรกเธอเอาแต่ "ไม่นะ ไม่ ไม่เอา"
แล้วก็กลายเป็น "ใช่ นั่นแหละ อย่างนั้น!"
- ไม่คิดเลยว่าจะทำได้ - บอกแล้ว ผู้หญิงเร่าร้อนทุกคน
เธอพูดถูก เหลือเชื่อจริงๆ!
คราวหน้า ฉันจะจิกผมแล้วบอก "เอ้านี่! อมเข้าไป ยายแรด!"
อย่านะ
อย่าพูดแบบนั้น
อย่าเด็ดขาด
แล้วเราก็อยู่กันอย่างมีระเบียบ เวนดี้ทำงานบ้านส่วนใหญ่
ดูสิ
- อะไร - "อะไร" แปลว่าอะไร ดูสิ!
ฉันไม่ล้างนะ เบื่อจะอ้วกแล้ว ต้องมาคอยรับใช้ทุกคนเนี่ย
พวกนายอาจอยู่แบบนี้ได้ แต่ฉันอยู่ไม่ได้
ฉันอาบน้ำหลังนาย
ที่จริงแล้ว มัน...
มันอาจจะเป็นขนของฉัน
หัวเราะทำไม ขำอะไรกัน นี่ไม่ตลกนะ
- ล้างซะ - นานๆ ทีเราก็จะช่วย
- แม้แต่ตู้เย็นก็ยังเละ - เวร!
อเลสซานโดร!
อเลสซานโดรออกไปแล้ว
ฟังนะ หนุ่มๆ
น้องชายฉันกำลังจะมาบาร์เซโลนา
ฉันอยากให้พวกนายตอบตรงๆ
ให้เขาอยู่ที่นี่สัก 1-2 อาทิตย์ได้ไหม
ไม่มีปัญหา
จริงนะ งั้นก็ขอบใจ
ผมอยู่บนรถไฟ จะเล่าเรื่องให้ฟังนะ
ผมท่องยุโรป ไปเยี่ยมพี่สาว เวนดี้ บลา บลา บลา
น่าเบื่อมาก แล้วชายคนนี้ก็พูดสเปนกับผม
ซึ่งผมไม่รู้เรื่อง
เขาว่า "กอร์รีดา บาโมส อะลา ปลายา"
อะไรประมาณนี้ ผมไม่เข้าใจ
ผมก็เลยบอกเขา พยายามจะคุยตลกๆ
"โอเล มูชาโช! คารัมบ้า!" แบบนั้นน่ะ
เขาไม่เข้าใจ ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง
ที่จริง เขาเข้าใจผิดไปเลย
เหมือนกับที่คนฝรั่งเศสจะทำแบบ...
แบบนี้ คงเข้าใจนะ
แล้วคนสเปนก็จะแบบ...
ผมก็เลยฝรั่งเศสหน่อยๆ
แต่เขาบอกผม... เขาบอกอะไรเหรอ เขาว่า
ในสเปน เราไม่พูด คารัมบ้า
ไม่เลย
คนสเปนดูจะหยิ่งๆ นะใช่ไหม
คุณรู้จักคนสเปนมาเยอะแล้วรึไง
เปล่า ไม่รู้จัก แค่หมอนั่นบนรถไฟ
แล้วก็คุณ
ถ้างั้นคุณจะสรุปนิสัยคนสเปนได้ยังไง
เปล่านะ ไม่ได้สรุป คุณเข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม
เข้าใจสิ
ฉันชอบที่คุณพล่ามคนเดียวมากเลย โอเล!
เธอว่าอะไรน่ะ
ไม่มีอะไรหรอก ไม่สำคัญอะไร
- คงไม่ใช่อะไรไม่ดีนะ - เปล่า ไม่ใช่ ไม่มีอะไร
ดีใจจังที่เจอเธอ!
- เวนดี้ - ว่าไง
คืนนี้พวกเราจะออกไปเที่ยว
- เหรอ ใครไปมั่ง - อิซาเบล ทุกคน
ไม่ละ ฉันว่าฉันขอผ่านดีกว่า
เวนดี้ เธอต้องไปนะ
ซาวิเยร์ ฉันไปไม่ได้ ฉันต้องเขียนนี่ เข้าใจนะ
เขียนพรุ่งนี้ก็ได้ มาเถอะ
ไม่ได้ นี่เป็นบันทึกประจำวัน ฉันต้องรับผิดชอบ
- เวนดี้ เธอเคร่งเครียดเกินไป - แปลว่าอะไร เคร่งเครียดเกินไป
เธอไม่ใช่แม่ชีนะ! มาเถอะ ไปเที่ยวกับเรา
ฟังนะ ฉันไม่ใช่แม่ชี ฉันแค่ไม่อยากออกไปกับ...
ทุกคน
เข้าใจไหม ฉันไม่ชอบคลับ ไม่ชอบดิ้น
ฉันอาจไม่ไช่สาวลอนดอนสุดเริ่ด อย่างที่นายคิด
ฉันเบื่อดนตรีเทคโน เข้าใจไหม
ถ้าฉันเป็นแม่ชีแค่เพราะฉันไม่ชอบเที่ยว
นายก็แย่มาก
ขอให้สนุก
เวนดี้!
อย่ายุ่งกับฉัน นายเศษฝรั่ง
ไม่เอาน่า เศษฝรั่งอะไรเล่า
"ลา ปาโลมา"
อย่านะ!
ไม่เอา! วิลเลี่ยม!
ดึงกางเกงขึ้นมา! ทำไมทำแบบนี้
ไอ้เวร! ไอ้ชิบหาย!
เป็นอะไรมั้ย วิลเลี่ยม
- ไม่เป็นไรนะ - คงไม่
ไม่เป็นไรหรอก
พระเจ้า
- นายกินยาอีเข้าไป... - ผมออกจากเดลีไปอักรา
- รู้ไหมในอักรามีอะไร - รู้
ทัชมาฮาล
มันสวยมากเลยล่ะ มัน...
น่าดูจริงๆ ยกเว้นตอนเกิดมรสุม
ซึ่งเกิดเรื่องเพราะมีงูในห้องน้ำโรงแรม
ตายจริง
มันแย่ตอนคุณกำลังกอดโถส้วมอ้วกอยู่
นี่ใคร
- ผม... - อ๋อ น้องชายฉันเอง
- เป็นไงเพื่อน - สบายดี
- คุณมาจากไหน - สหรัฐฯ
ว่าแล้ว
ซานตาเฟ่
ที่ไหนนะ
- ซานตาเฟ่ เคยได้ยินไหม - โทษที
- ไม่เป็นไร - นี่พี่สาวผม
- นี่พี่... - ไว้เจอกันใหม่นะ
- ฉันไม่อยากได้อะไรจากนาย! - โทษนะ
มาเถอะ! เดินสิ
ถ้าถามผมนะ เขามันพวกโง่อวดฉลาด
เธอเมาแล้ว
- ผมอยากนั่ง ขอนั่งก่อน - ว่าไงนะ ไม่ได้ วิลเลี่ยม ไปต่อ!
ขอ 5 นาที
- เป็นอะไรไป - ไม่เป็นไร แค่ 5 นาที
- หายใจลึกๆ สิ หายใจเข้า... - 5 นาที แป๊บเดียวนะ
- ออก - มาเร็ว!
- 5 นาที ไม่นานหรอก - รู้แล้ว!
- หวัดดี - หวัดดี
กู้ดเท่น ท้าก
- อเลสซานโดรไปไหน - ไม่รู้สิ ออกไปข้างนอก
งั้นนายทำอะไรอยู่
อ่านหนังสือ อาทิตย์หน้ามีสอบ
- อ๋อ สอบอาทิตย์หน้า - ใช่ มีสอบ
วิชาการตลาดน่ะ
- รู้จักฟิลิป คอตเลอร์ไหม - ไม่รู้จัก
เขาเจ๋งมากเลย
เหรอ
ฉันคงบ้าตาย ถ้าต้องหมกตัวอยู่ในนี้ ทั้งที่ข้างนอกแดดดีจะตาย
เอาแต่นั่งท่องตำรา
นายนี่มัน...
นายอาการหนักกว่าคนอื่นน่ะ แบบว่า "นี่งานฉัน ฉันต้องทำงาน"
"พระเจ้า วันนี้ไม่ได้ท่องตำราเลยทั้งวัน"
"โลกต้องแตกดับแน่เลย" นึกออกไหม
แล้วก็แบบว่า เป็นระเบียบไปหมด
- นายว่างั้นเหรอ - ใช่สิ
ก็ดูเตียงของอเลสซานโดรสิ ยับเยินอย่างกับอะไร
แบบว่า อิตาลี กับเยอรมนีไง
- เยอรมันก็แบบนี้ ถูกไหม - อะไรนะ
คนเยอรมันชอบให้ทุกอย่างเป็นระเบียบ ตลอดเวลาน่ะ
ไม่รู้สิ
อย่างอดอล์ฟไง อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เป็นคนเริ่มในเยอรมนี...
กับรถเมล์ รถไฟ อะไรพวกนั้นน่ะ
นี่ไง "รถไฟต้องวิ่งตรงเวลา"
ในอังกฤษ มันช้าไปหมด รถไฟก็มาช้า รถเมล์ก็ช้า
ฟังนะ ฉันต้องอ่านหนังสือ นายออกไปได้แล้ว
นายอยากให้ฉันออกจากห้องนาย
ออกจากที่นี่เหรอ
ซี้ก ไฮล์!
- ฉันไม่ขำเลยจริงๆ นะ - ล้อเล่นน่ะ กลับมาก่อน!
- เวนดี้ - หือ
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
- ภาษาสเปนเหรอ - อะไรก็ได้
อยากคุยเรื่องอะไร
น้องชายเธอน่ะ
- ผมล้อเล่น! ไม่ได้...! - แต่มันไม่ตลก!
เขาทำเหมือนมันใหญ่โตเกินจริง
ฉันไม่สน! เธอต้องเก็บกระเป๋าแล้วไปซะ
- อะไรนะ! - ไปสิ วิลเลี่ยม!
เซอร์ไพรส์ไง! โตขึ้นและเรียนรู้ซะที เธอทำตัวแบบนี้ไม่ได้
- ไม่ได้พูดจริงๆ ใช่ไหม - จริงสิ
ถอดรองเท้าทำไม ก็จะไปอยู่แล้ว!
- ไม่ - ไปซะ!
- ผมดีกับทุกคน! - ทำแล้วก็รับด้วยสิ!
- เพื่อนพี่น่ะน่าเบื่อ! - งั้นก็ดี ไปซะ!
ก็ได้ ไปก็ได้ ได้เลย!
- ไม่เป็นไร - ก็ดี
คุณจะทำให้ฉันคลั่ง
เราไม่น่าทำแบบนี้ในบ้านคุณ
ไม่ต้องหรอก ผมกลับดีกว่า
- แน่ใจนะ - ใช่
- นี่ อย่าเข้าใจผิดสิ - ที่รักจ๋า!
ซาวิเยร์! ดีใจจังที่คุณอยู่นี่ ผมไม่ได้เจอคุณตั้งนาน
ครับ ผมกำลังจะกลับพอดี
ไม่สิ อย่าเพิ่งไป อยู่ดื่มด้วยกันก่อนก็ยังดี
ขอผมเก็บของก่อน เดี๋ยวมา
- ไม่เอา อยู่ก่อน! ฉันอยากให้คุณอยู่! - หยุดเดี๋ยวนี้!
ว่าไง ซาวิเยร์...
ได้ยินว่าคุณพาเมียผม ไปมาแล้วทุกบาร์ในเมืองนี้
อ๋อ ผมทำเธอใจแตกนิดหน่อย
- คุณไม่เป็นไรนะที่รัก - ค่ะ แค่เหนื่อยนิดหน่อย
งั้นก็ดี
- ฮัลโหล - ซาวิเยร์ค่ะ
รอสักครู่
ซาวิเยร์ "ฉันรักคุณค่ะ ที่รัก" โทรมา
อ๋อ หวัดดี เป็นไงมั่ง
นานรึยัง
นานแล้วรึยัง
นานแค่ไหน
เขาเป็นใคร
ชื่ออะไร
ผมจะว่าอะไรได้
งั้นก็แค่นี้ บาย
ใช่ ผม...
ฮัลโหล
ซาวิเยร์ เพื่อนยาก! ไม่น่าเชื่อ
จากบาร์เซโลนา!
หญิงสาวแห่งปารีส
ฝันดี ราตรีสวัสดิ์
- คุณก็ไม่รักฉันแล้วเหมือนกัน - ผมรักคุณนะ!
ถึงผมจะไป แต่ผมก็ยังรักคุณ ผมโชคดีที่ได้รู้สึกแบบนี้
งี่เง่ามาก ถ้าเราเลิกกัน ไม่มีเหตุผลเลย ผมต้องการคุณ
แต่คุณไม่รักฉัน คุณไม่เคยรักฉัน คุณรักใครไม่เป็น
คุณสนใจแต่ตัวเอง! เรื่องเรียนของคุณ งานของคุณ งานที่กระทรวง!
- ไม่จริงเลย! ไม่ใช่! - ใช่สิ!
งานที่กระทรวงจะทำให้พ่อแม่คุณดีใจ
พ่อคุณ เพื่อนท่าน แม่คุณ! คนที่คุณรักน่ะ แม่คุณ
ไม่ใช่!
ไม่ต้องห่วง รถไปได้เรื่อยๆ
เราจะไปถึงสนามบินใน 15 นาที
แม่ดีใจที่ได้เจอลูกแวบนึง
แป๊บเดียวก็ยังดี
นี่จะไม่บอกหน่อยเหรอ ว่ากลับมาทำไมวันเดียว
คุยกันหน่อยก็ไม่ได้เหรอ
- ไม่ดีใจเลยเหรอที่เจอแม่ - หยุดพูด!
โธ่ แม่!
เงียบเถอะ!
ฉันเบื่อล้างครัวคนเดียวแล้ว ลาร์ส ช่วยหน่อยได้ไหม
โทษที ฉันต้องไปแล้ว
นายสองคนล่ะ ซาวิเยร์ อเลสซานโดร
ฉันไปเอง มาแล้ว!
- โอ้โฮ! นายสบายดีรึเปล่า - โอ้โฮ สบายดีสิ
- รู้ไหมว่านี่อะไร - ไม่รู้
ไม้ถูพื้นไง
นายทำบ้าอะไร จะนั่งดูเอ็มทีวีไปอีกนานแค่ไหน
นายต้องลุกขึ้นมาแก้ปัญหา
กลัวใครจะไม่รู้ว่านายเศร้ารึไง
นายมีสิทธิที่จะเศร้า แต่แบบนี้มันไร้สาระ
ทุกคนจะบ้าตายที่นายเป็นแบบนี้
- เหรอ - ใช่
ฉันเปิดเอง
แอนนา!
สุดยอดเลย! นี่มัน...
เข้ามาสิ!
ผมมาเข้าใจทีหลัง ว่าวันนั้นเกิดอะไรขึ้น
ชีวิตคนเน่ากว่าละครเบาสมองเห่ยๆ
แปลว่า "นั่นลูกเธอเหรอ"
นี่แปลว่า "ใช่..."
"ลูกเธอด้วย"
แล้วจากนั้น
"ทำไมเธอไม่บอกฉันเร็วกว่านี้"
"ฉันไม่รู้จะติดต่อเธอยังไง ฉันว่าจะเอาไว้โดยไม่บอกเธอ"
"ฉันคิดว่าตัวเองแกร่งกว่านี้ แต่พอ 6 เดือน ฉันก็ไม่ไหว"
"เลี้ยงคนเดียว ลูกไม่รู้จักพ่อ"
เด็กอะไรน่ารักจัง
- โซเลดาด นี่แอนนา - หวัดดี
- ที่นี่เราอยู่กัน 6 คน - น่ารักจัง
ฉันเบื่อท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาว ของคุณเต็มที
คุณเป็นพ่อคน คุณมีลูกแล้ว
เอาสิ จะร้องโวยวาย ร้องไห้ พังข้าวของ!
ทำอะไรสักอย่าง! อย่านั่งบื้อแบบนี้!
ไม่รู้ทำไมชีวิตผมถึงวุ่นวายอยู่เรื่อย
มันมักจะยุ่งยาก ไม่มั่นคง ไม่มีระเบียบ สับสน
ชีวิตคนอื่นดูเรียบง่าย เป็นเรื่องเป็นราวกว่านี้
มีเหตุผลกว่านี้
ฉันเคยมีเพื่อนคนหนึ่งในไบรตัน ชอบสะสมแมลง
เขาบอกว่า มันไม่น่าเชื่อ แต่แมลงเป็นสัตว์ช่างพูด
มันชอบสื่อสารมาก
รู้ไหมว่ามันผสมพันธุ์ยังไง
- ไม่รู้ - นี่ไง
สมมตินายเป็นแมลงตัวเมียนะ
ฉันเป็นตัวผู้
ปกติมันก็จะทำแบบนี้ ตัวผู้จะบินวนไปมาแบบนี้
มันไม่รู้ว่าจะไปไหน
แล้วมันก็วนใหม่ มันเห็นแมลงตัวเมีย มันก็เลย...
แบบนี้ แล้วมันก็...
ถ่มน้ำลายแบบนี้
แล้วตัวเมียก็ท้อง
เห็นไหม ธรรมชาติ บ้าไหมล่ะ
วิลเลี่ยม พอเหอะ
ก็ได้
ถึงก่อนหน้านั้น ชีวิตผมก็สับสน
แต่ตอนนี้ มันพังแล้วจริงๆ
ทุกอย่างยับเยิน
ผมไปมาเรแม็กนั่ม เห็นเวนดี้กับไอ้หนุ่มมะกัน
แล้วผมก็ไปเจอกับเอรัสมุส
- เอรัสมุสเหรอ - ใช่มั้ง
ผมขอโทษ ผมก็ไม่เข้าใจ
เรื่องเล็กน่า
ผมดีใจที่เจอคุณ แล้ว...
ไม่สำคัญหรอก
ตอนแรกผมก็ตื่นตัวดี
บอกแล้วไงว่าไม่สำคัญ
ใช่ ผมรู้ แต่...
นี่ ซาวิเยร์ ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
ฉันดีใจที่ได้เจอคุณ
ฉันไม่เข้าใจเธอ
ที่เราคุยกันหลังกลับจากลา ปาโลมา กับโซเลดาดด้วย
เธอสองคนทำท่าล้อบรูซ...
บอกว่าเขางี่เง่าตามประสาคนอเมริกัน
แต่วันเสาร์ ฉันเห็นเธอจูบกัน ที่มาเรแม็กนั่ม
ฉันอยากรู้ว่า ทำไมเธอไปคบกับไอ้กันบื้อๆ นั่น
อย่าบอกนะว่าเขาไม่บื้อ
ไม่บอกหรอก ฉันรู้ว่าเขาบื้อ
แล้วทำไม
จะให้พูดยังไง ก็ฉันชอบเขา
เข้าใจไหม
เขาไม่เหมือนเรา เขาสนุก
จำคืนที่เราออกไปเที่ยวกัน แล้วเขาเล่นกีตาร์ได้ไหม
เราพากันร้องเพลง ฉันประทับใจมาก
"โน วูแมน โน คราย" เนี่ยนะ
ใช่ "โน วูแมน โน คราย" แล้วมันผิดตรงไหน
เธอชอบแบบนั้นเหรอ เวนดี้ ฟังดูไม่เข้าท่าเลย
มันก็แค่เซ็กส์ ซาวิเยร์ เข้าใจไหม ฉันชอบมีเซ็กส์กับเขา
แล้วแฟนเธอล่ะ
ซาวิเยร์! นายไม่มีสิทธิพูด ดูตัวเองก่อน!
ฉันรู้ว่านายถูกแฟนทิ้ง และกำลังเฉา
แต่อย่ามาลงกับฉัน
เอรัสมุส
- ว่าไง - ขอโทษครับ
ผมรู้สึกไม่สบาย
ผมนอนไม่หลับ จิตใจซึมเศร้า
ไม่รู้ว่าปกติรึเปล่า
มันอาจไม่ร้ายแรงอย่างที่คิด ระบบลิมบิกอาจรวน
มันคืออะไร
สมองส่วนเก่าแก่ที่สุด ทำงานเหมือนของสัตว์
ตรงข้ามกับซีรีบรัล คอร์เท็กซ์
- คุณน่าจะ... - ต้องใช่แน่!
ทำให้เห็นภาพหลอนด้วยไหม
คุณเห็นภาพหลอนเหรอ
แบบไหน
ผมเห็นเอรัสมุส
ตรวจดูหน่อยดีกว่า
หลับตาแล้วนับ 1ถึง 10
หนึ่ง...
- ฮิปโปแคมปัสเหรอ - อยู่ในสมองส่วนข้าง
แต่ผมพูดฝรั่งเศสไม่ได้!
ไม่ต้องห่วง เราจะจัดการแก้ไขให้
ผมพูดภาษาแม่ไม่ได้!
เร็วเข้า เราต้องจัดการเรื่องนี้ บ้าชิบ!
คุณมาทำอะไรที่นี่
ไม่มีอะไร ฉันมาเดินเล่น
ซาวิเยร์ คุณทำให้ฉันคลั่ง
ฌ็อง-มิแชล
ได้แล้ว
ผลการตรวจทั้งหมดอยู่ในนี้
เหมือนที่ผมคิด คุณปกติดี
แค่เครียดไปหน่อย
คุณไม่เจออะไรเลยเหรอ
ไม่มี สแกนเนอร์มันจับได้ทุกอย่าง
แล้ว...
- บอกแล้วไง ไม่มีอะไร - ก็ดี
อีกเรื่องหนึ่ง
คุณเลิกติดต่อกับอานน์ โซฟีเถอะ
เธอบอกผมหมดแล้ว ผมไม่อยากให้คุณพบเธออีก
ผมเองก็ไม่อยากเจอคุณ
- แต่... - ไม่ต้องพูดแล้ว
ผมเลิกคบกับอานน์ โซฟี
แต่เวนดี้ยังคบกับไอ้มะกันคนนั้น
ฮัลโหล
ใครนะ
อลิสแตร์
เวนดี้หลับอยู่ จะให้ปลุกไหม
ไม่ให้ผมปลุกนะ
แล้ว...
คุณอยู่ที่สนามบิน
ได้เลย ไม่ต้องห่วง เซอร์ไพรส์แน่
บ๊ายบาย
ฮัลโหล
อลิสแตร์เป็นใคร นายจำได้ไหม
อลิสแตร์ก็แฟนเวนดี้ไง
แน่ใจสิ
เวรแล้ว!
นายเคยเจอนี่ เขาเคยมา
ทำไม
เพราะเขาเพิ่งมาถึงบาร์เซโลนา
เขาอยู่นี่ อยู่ในบาร์เซโลนาเหรอ
อย่าบอกนะ
ซวยละสิ!
ฉันต้องไปให้ถึงก่อนเขา!
ได้!
เวนดี้
ศูนย์ ศูนย์...
เวนดี้
โธ่เว้ย!
วิลเลี่ยม! นั่นนายอยู่ไหน
นายต้องกลับบ้าน
ไม่ใช่
อลิสแตร์
ฉันจะรับโทรศัพท์ ระวังนะ!
ฮัลโหล
ว่าไง อเลสซานโดร! มีอะไร
ว่าไงนะ
แย่แล้ว ได้ ได้
- ได้ แล้วเจอกัน - มีเรื่องอะไร
ฮัลโหล
เหรอ
แย่แล้ว!
แย่แน่!
เฮ้ อลิสแตร์!
- มาทำอะไรตรงนี้ - เพิ่งมาถึงน่ะ
- กำลังจะกดกริ่ง - ดีจัง
- ดีใจที่ได้เจอ - ขอบคุณ ผมก็ดีใจ
คุณดูสบายดี
ดีมากเลย ดีใจที่ได้เจอ
ดีใจที่ได้เจอ
แย่จริง! กุญแจผมไขไม่ออก
ประตูเสีย เป็นอย่างนี้ประจำ
- ให้ผมลองหน่อย - อย่าเลย มันเสียก็คือเสีย
งั้นอลิสแตร์...
เราไปหาอะไรดื่มข้างล่างไหม ไปดื่มกันดีกว่า
- ไม่มีใครอยู่เลยเหรอ - ไม่มี
- ไปดื่มเบียร์กัน ดีไหม - ก็ได้
- เฮ้ - มาถึงแล้วเหรอ
- เฮ้ ซาวิเยร์ - เป็นไงมั่ง เป็นไง
- อ้อ มันเสียอีกแล้ว - เซ็งเลย
- เราจะไปดื่มกันข้างล่าง - เยี่ยม! ไอเดียแจ๋ว!
แล้วจะทำยังไงกับประตู
ลาร์สกับโซเลดาดเปิดได้ เวลาประตูพัง
- ไหวนะ ลาร์ส - สบายมาก
- ดี - อลิสแตร์!
- พวกคุณมีกุญแจใช่ไหม - มีสิ
ดีเลย ผมขอเก็บของก่อน
เจ้าโง่เอ๊ย!
- โทษที - ทำไงดีล่ะ
เขาต้องสงสัยแน่
ทำเป็นกุญแจติดสิ
ไม่นะ ไม่!
ทุลักทุเลชะมัด!
เวนดี้รู้ไหมว่า...
ไม่รู้
ของเวนดี้! แหม สวยจัง...
เวนดี้คงจะดีใจมาก
- ในที่สุด - ประตูก็เปิด!
- ดื่มอะไรไหม อลิสแตร์ - ยินดีต้อนรับ อลิสแตร์!
- เธอเข้ามาทำบ้า... - อลิสแตร์มา เดี๋ยวนี้เอง
ลุกสิ! ลุกเร็ว!
พอคุณมาที่นี่ ผมก็ไปหาแฟนที่ปารีส
ผมอยากเล่าเรื่องนี้ จำได้ไหม
เดี๋ยวค่อยเล่า ขอเอาของไปเก็บในห้องเวนดี้ก่อน
แต่ อลิส...
- นายทำบ้าอะไร - อลิสแตร์! นี่แฟนเวนดี้
ใช่
เดินทางเป็นยังไง ดีไหม
นี่มัน...
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันทำอะไรแบบนี้
ขอโทษที
ไม่ๆ ฉันสิต้องขอโทษ
ขอโทษที วิลเลี่ยม
ไม่มีปัญหา ฉันขอโทษ
ไม่เป็นไรนะ ไม่มีปัญหานะ
ไม่มี
- โอเคนะ - โทษที
งั้นก็บาย
ตกลงว่าคุณมีเรื่องอะไร เกี่ยวกับแฟนจะเล่าให้ผมฟัง
- คุณรู้แล้วเหรอ - ใช่
- แต่ไม่เป็นไรหรอก - ไม่เป็นไรเหรอ
อลิสแตร์...
ฉันไม่รู้จะพูดยังไง
ไม่เป็นไร
ฉันว่านายไม่ต้องพูดอะไรหรอก
ก็ได้ งั้นฉันไม่พูด
แล้วนาย...
- จะไม่พูดเหมือนกันใช่ไหม - ได้
หวัดดี ทุกคน!
อลิสแตร์!
พระเจ้า!
- เซอร์ไพรส์! - มาทำอะไรที่นี่
ขอบใจ
- สำหรับคุณ - ตายจริง สวยมากเลย
คุณก็สวยมาก
ฉันคิดถึงคุณจัง!
หนึ่งปีกำลังจะผ่านไป
ผมเขียนรายการสิ่งที่อยากทำที่นี่ แต่ยังหาเวลาทำไม่ได้
ทุกอย่างที่บอกว่าจะทำ แต่ทำไม่ได้
- เคยไปมอนต์จูอิกไหม - เคย
ผมคงจะคิดถึงหลายๆ อย่าง
เสียดายที่นายไม่ใช่ผู้หญิง
โลกไม่เพอร์เฟ็คหรอก
ผมจะไปพรุ่งนี้แล้ว
เราตกลงกันว่าจะไปเลี้ยงอำลากัน ที่บาร์ใกล้ๆ
แต่ผมรู้สึกไม่พร้อม
ผมยังจัดกระเป๋าไม่เสร็จเลย
ร้อนจังเลย ว่าไหม
- เฮ้! - ว่าไง!
- มาทำอะไรที่นี่ - ฉันเป็นเพื่อนโซเลดาด
เหรอ เราอยู่ด้วยกันมาปีหนึ่ง
อยู่อพาร์ทเมนต์เดียวกันน่ะ
- ฉันรู้ - รู้เหรอ
เราจะไปแล้ว ผมต้องตื่นแต่เช้า...
- แป๊บนึงนะ - ขอบใจนะที่อุตส่าห์เชิญ
ผมดีใจที่คุณสองคนมา จริงๆ นะ
ผมแค่อยากบอกว่าผมดีใจมาก
- ถ้างั้นไปละ - บาย
ลาล่ะนะ อานน์ โซฟี
ค่ะ ลาก่อน
ดูสิ
- อะไร - ดูนั่นสิ!
- อะไรเล่า - อิซาเบลไง ดูสิ จูบผู้หญิงด้วย
- อิซาเบลจูบผู้หญิง ดูสิ! - เข้าไปกัน
ฉันเป็นคนดีนะ ใครที่ได้เจอ จะชอบฉันทั้งนั้น
นายช่วยหุบปากได้ไหม
ก็ได้
ขอโทษนะ
ขอโทษทุกคน ฉันคงต้องกลับบ้านแล้ว
ฉันต้องไปถึงสนามบิน 8 โมง นี่ยังเก็บของไม่เสร็จเลย
- ขอโทษด้วย - เอาเสื้อให้เขาสิ
- เรามีของที่ระลึกให้นาย - ว้าว ยอดไปเลย
ทุกคนเขียนให้นาย
ขอบคุณทุกคน ขอบคุณมาก
- ลาก่อน - ลาก่อน
มาปารีสบ้างล่ะ
- หมั่นพูดสเปนนะ! - ได้ ลาก่อน
- เดินทางปลอดภัย - บาย ลาร์ส
- บาย - ลาก่อนเพื่อน
- มาเที่ยวโรมบ้างนะ - นายก็มาปารีสด้วย
- ไปละ อิซาเบล - ไปเลย นายบื้อ
บาย เวนดี้
- เป็นอะไรไป - ไม่รู้สิ
เธอไปเป็นคนแรก เดี๋ยวเราทุกคนก็ต้องไป
- แปลกนะ - ใช่
- ไปเถอะ เธอต้องไปแล้ว - บาย เวนดี้
ปีหน้าฉันจะไปฝรั่งเศส
- คุณพูดฝรั่งเศสได้ - ใช่
ไม่เห็นเคยบอกเลย
ผมต้องไปแล้ว
- แล้วค่อยเจอกันใหม่ - ใช่
เดินทางดีๆ ล่ะ
ไปละ
- พูดกาตาลันด้วย! - ค่อยๆ หัดไป
มาเถอะเพื่อน
ออกไปซะ ไปเลย
"ฉันต้องทำงาน อย่ามายุ่งกับฉัน!"
บาย
กลับฝรั่งเศสไปกับพวกเศษฝรั่งเลย
ประกาศครั้งสุดท้ายสำหรับ ผู้โดยสารสายการบินแอร์ฟรานซ์
เที่ยวบิน 1349 ไปปารีส สนามบินชาร์ลส์ เดอ โกล
โปรดขึ้นเครื่องเดี๋ยวนี้ ที่เกต 32
แม่รู้สึกพิลึกๆ ที่ซื้อเนื้อ! ก็ไม่ได้ซื้อมาตั้งหลายปี
ลูกต้องชอบแน่! แม่ซื้อจากร้านประจำของลูก
ผมทำให้
ขอบใจจ้ะ
แล้วไง
ดีใจไหมที่ได้กลับมา
อ๋อ ก็ดีใจ
ไม่เห็นพูดอะไรเลย
ไม่รู้สิ
ก็ดีนี่
ก็เล่ามาสิ!
แม่ ผมอยู่ที่นั่นตั้งปี
ใช่ อยู่ตั้งปี แต่ไม่มีอะไรจะเล่า!
ไม่เอาน่า พอเถอะ แม่
แม่ฮะ
ผมดีใจที่เจอแม่
ลูกไม่รู้หรอก
แล้วทำไมบอกผมอย่างนั้น
ที่ฉันบอกเพราะ...
เพราะว่า...
เพราะฉันรู้ว่าคุณจะต้องปวดใจ
ฉันรู้ว่าคุณรักฉัน
แต่บางที เราต้องทุบลงไป...
ตรงที่รู้ว่ามันจะเจ็บ
ผม...
ผมรู้ว่านี่เป็นจูบครั้งสุดท้ายของเรา
ผมคิดถึงจูบแรก
ผมจำได้ มันเกิดขึ้นบนถนนดอร์ชองป์
ไม่รู้ทำไมเราถึงเลือก ทางเดินแคบๆ ในปารีส
มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นระหว่างนั้น
มีถนนมากมายที่เราเดินด้วยกัน
มีเส้นทางหักมุมมากมาย
วันนี้ผมอยู่ที่นี่โดยไม่มีเธอ
มันจบลงที่ถนนในปารีส ที่คนปารีสไม่เคยเหยียบ
ผมเป็นคนแปลกหน้า ท่ามกลางคนแปลกหน้า
ทำไมผมไปที่นั่น ไม่รู้สิ ผมไม่เคยรู้ว่าทำไมถึงอยู่ที่นั่นที่นี่
ผมคงเป็นอย่างที่เคย
เอรัสมุสรึเปล่า
ทำไม
แล้วผมก็สอบผ่าน
วันนี้ผมทำงานวันแรก
ผมปวดท้องแบบที่เคยปวดสมัยมัธยม
ตอนเปิดเรียนวันแรก หรือสอบปลายภาค
ปวดท้องแบบเดียวกันเปี๊ยบ
นึกว่าหายแล้วซะอีก!
ถึงแล้ว!
ห้อง 2038 นี่ไง ห้องทำงานคุณ
- ฉันได้ยินว่าเธอมา - สวัสดี
- ขอต้อนรับ ว่าไง แบร์นารด์ - สวัสดีครับ
- บอกเขาให้หมด - แน่นอน
- นี่เป็นแฟ้มที่เราคุยกัน - ว้าว!
ฉันไม่มีเวลา ตอนนี้ยุ่งมาก ไว้คุยกันวันหลัง
- ครับ - ไปละ
กาแฟสักแก้วเป็นไง
แล้วคุณจะรู้ ตึกนี้ดูไม่หรูหราอะไร แต่สะดวกสบายสุดๆ
- ใช่ พูดอีกก็ถูกอีก - เราสนุกกันมากเลยนะ
- ไว้คุณจะรู้เอง - งั้นไปกันเถอะ
- คุณอายุเท่าไร - ยี่สิบห้า
ว้าว คุณต้องเกษียณแต่หนุ่มแน่!
พูดถึงเรื่องเครื่องทำความอุ่น
ไม่รู้จะย่างกันรึไง ผมตั้งไว้แค่เบอร์ 2
เบอร์ 2 กำลังดี แค่นั้นก็เกินพอ
เรื่องแฟ้ม ต้องไม่มีอะไรผิดพลาด
มีหมวดสีเหลือง น้ำเงิน แดง
ไฟล์ในคอมพิวเตอร์ด้วย คณะกรรมาธิการน่ะจู้จี้ที่สุด
ใช่ ห้ามล้อเล่นเรื่องนี้ ทุกอย่างต้องเป็นระบบ!
ต้องอยู่เป็นที่เป็นทาง ต้องมีที่เก็บทุกอย่าง
จริงไหม คุณแบร์นารด์
ผมเลือกอนาคตที่ไม่มีอนาคต
ทุกอย่างชัดเจน เรียบง่าย
ผมจะเขียนหนังสือ
"พุดดิ้งยุโรป"
ทุกอย่างกระจ่าง เรียบง่าย โปร่งโล่ง
นั่นไม่ใช่ผม
ผมกำลังหาคนที่เรียบง่าย
นี่ไม่ใช่ นี่ก็ไม่ใช่ นี่ก็ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่
แต่ทั้งหมดนั่นคือผม ผมคือเขา เขา และเขา
เขาด้วย เขาด้วย เขาด้วย
- ผมเป็นเขาด้วย - หนูอยากเขียนหนังสือ
และเขา...
เขา ซึ่งผมไม่อยากทำให้ผิดหวัง
ผมคือเธอ
เธอ และเธอด้วย
ผมเป็นฝรั่งเศส สเปน อังกฤษ เดนมาร์ก
ไม่ใช่คนเดียว แต่หลายคน
ผมเหมือนยุโรปทั้งหมด ผสมปนเปกันจนมั่ว
ทีนี้ผมจะเริ่มเล่าทุกอย่าง
ทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อบินขึ้น
เปล่า นี่ไม่ใช่เรื่องเครื่องบินขึ้น
แต่ก็ใช่ เป็นเรื่องออกเดินทาง
ทุกอย่างเริ่มขึ้นตรงนี้
L'Auberge Espagnole (The Spanish Apartment) 2002 Ocr by Salsa Santana, 22-9-2014